Kiedy zadajemy pytanie, co jest niezbędne, aby relacje partnerskie były przepełnione miłością i żeby przynosiły uczucie spełnienia i satysfakcji, niemalże każdy bez wahania opisuje konieczne do tego warunki.
I tu pojawiają się pytania. Skoro wiemy, to :
- dlaczego tak trudno stworzyć dobre relacje partnerskie?
- dlaczego wzrasta ilość rozwodów ?
- dlaczego tyle kobiet i mężczyzn jest ze sobą nie dlatego, że chcą być razem, ale dlatego, że powinni być, bo muszą ze względu na dzieci, mieszkanie, wyznawaną wiarę itp.?

Pojawia się pewien paradoks : wiemy, ale jak widać, nie potrafimy.

A może tak naprawdę nie wszystko wiemy i dlatego nie potrafimy ?

Jest w nas bardzo silny mechanizm psychologiczny, który sprawia, że musimy wszystko wyjaśnić i zinterpretować. Bez względu na to, czy dotyczy to naszych uczuć czy zjawisk, po prostu musimy być przekonani, że my wiemy. Mechanizm ten, który posiadamy jako istoty ludzkie od zawsze był niezbędny do wyzwalania poczucia bezpieczeństwa. Kiedy mieliśmy wiedzę o zagrożeniu (np. wiedzę, skąd możemy oczekiwać zagrożenia ze strony dzikich bestii) , czuliśmy się bardziej bezpieczni. Niestety ewolucja nie dokonała zmian w naszych mechanizmach, co jednoznacznie potwierdzają psychologowie ewolucyjni, i dlatego również dziś jesteśmy zmuszani przez ten mechanizm do zajmowania stanowiska w różnych sprawach. I nie ma znaczenia czy jest ono poparte wiarygodną wiedzą czy też nie, po prostu chodzi o to, aby mieć pewność, że wiemy i jesteśmy przekonani, co do wiarygodności naszej wiedzy.
Mechanizm ten dodatkowo wzmacniany jest potrzebą posiadania racji (niekiedy przyjmuje ona bardzo wysoki poziom). Kiedy mamy rację, zwiększa to poczucie naszej wartości. Wtedy po prostu jesteśmy O.K. Nie mieć racji oznacza, że się mylimy, że czegoś nie wiemy, a to dla naszej psychiki informacja : „nie jesteś O.K.”.

W ten sposób opanowani potrzebą rozumienia ludzi i zjawisk oraz potrzebą posiadania racji, najczęściej oddalamy się od tego, co leży u podstaw konfliktów. Ważniejsze staje się uczucie zrozumienia, niekoniecznie poparte dotarciem do prawdy, oraz potrzeba posiadania racji. Autorytatywnie interpretujemy przyczyny nieporozumień, czy konfliktów, pokazując sobie i innym, że to my mamy rację.
Mechanizmy te, jak pokazuje życie, są silniejsze od potrzeby stworzenia związku przepełnionego życzliwością, zrozumieniem i troską. W tej „konkurencji” potrzeb, niestety najczęściej wygrywają mechanizmy destrukcyjne.
                                                                                Józef Przemieniecki