Nie wiem jak długo stałam pod drzwiami biura, ale wydawało mi się, że całą wieczność. Zawstydzenie i emocje mieszały się ze sobą. Myślałam, co zastanę za tymi drzwiami?!

Jestem młoda, atrakcyjna i ciągle brakuje mi czasu. Poznaję nowych ludzi, ale jakby wciąż tych niewłaściwych. Może tutaj spotkam tego jednego?

Rozmowa była całkiem miła i po paru minutach całkowicie się uspokoiłam. Wyszłam pełna nadziei, ale i uczucia, że była to słuszna decyzja. Nie czekałam długo na pierwsze spotkanie. Wtedy nie wiedziałam jeszcze, że to będzie ten jeden jedyny i że mam ogromne szczęście.

Jarek podobnie jak ja przyszedł niedawno do biura. I podobnie jak ja był nieco onieśmielony sytuacją. W końcu niecodziennie korzystamy z tego typu pośrednictwa.

Dziś jesteśmy już po zaręczynach, a na wiosnę zaplanowaliśmy nasz ślub. Kiedy patrzę wstecz i wspominam ten moment, kiedy podjęłam decyzję o przyjściu do Was, dziękuję Bogu, że nie uciekłam od  tych drzwi.

Kasia